சுமார் **1997–1998** காலப்பகுதியில், மதுரை மாவட்டத்தில் மனித மரபணு ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்ட போது, அந்தப் பகுதியிலுள்ள பல கிராமங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளில் இருந்து இரத்த மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டதாக உள்ளூர் மக்களிடம் வாய்மொழியாக சொல்லப்படுகிறது.
அந்த காலத்தில் **Usilampatti** அருகிலுள்ள **RDS-PMT College** மாணவர்களிடமிருந்தும் ஆய்வுக்காக இரத்த மாதிரிகள் எடுத்ததாக சிலர் நினைவுகூர்கிறார்கள். அந்த மாணவர்களில் **விருமாண்டி**, **சிவன்காளை**, **ஜெயகுமார்**, **ராமபிரசாத்**, **மாயாண்டி** மற்றும் அவர்களுடன் இருந்த பிற நண்பர்களும் அந்த ஆய்வுக்காக இரத்த மாதிரிகள் வழங்கியதாக கூறப்படுகிறது.
இந்த மாதிரிகள் மதுரையில் உள்ள Madurai Kamaraj University பல்கலைக்கழகத்தின் உயிரியல் ஆய்வு துறையில் பணியாற்றிய விஞ்ஞானிகளுக்கு அனுப்பப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்த ஆய்வை வழிநடத்திய விஞ்ஞானிகளில் ஒருவர் R. M. Pitchappan ஆவார்.
இந்த தகவல்கள் பெரும்பாலும் அந்த பகுதியிலுள்ள நண்பர்கள் மற்றும் பழைய மாணவர்களின் நினைவுகள் மற்றும் வாய்மொழி தகவல்களாக பரவியவை. ஆய்வில் பங்கேற்ற அனைவரின் பெயர்களும் வெளியான அறிவியல் ஆய்வுக் கட்டுரைகளில் குறிப்பிடப்படாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் உள்ளூர் அளவில் பலர் இரத்த மாதிரிகள் வழங்கியதாக கூறப்படுகிறது.
விருமாண்டி ஆண்டித்தேவரின் மரபணு ஆய்வு இந்த வரலாற்றுடன் தொடர்புடையதாக பார்க்கப்படுகிறது. அவரின் Y-DNA-வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட C-M130 marker இந்தியாவில் மிகவும் அரிதாக காணப்படும் மரபணு கிளைகளில் ஒன்றாகும். உலகளவில் இந்த haplogroup அதிகமாக காணப்படும் பகுதிகள் ஆஸ்திரேலிய அபாரிஜின்கள், பப்புவா நியூ கினி, மங்கோலியா, சைபீரியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் சில பழங்குடி மக்கள் ஆகியவை. இந்தியாவில் இது சில பகுதிகளில் மட்டுமே sporadic-ஆக காணப்படுகிறது. இந்த ஆய்வில் விருமாண்டியின் குடும்ப உறுப்பினர்களில் பலரிடமும் அதே marker இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. இது அந்த குடும்பத்தில் தந்தை வழி மரபு நீண்ட காலமாக மாற்றமின்றி தொடர்ந்திருப்பதை காட்டுகிறது. குறிப்பாக அந்த கிராமத்தில் உறவினர் திருமணங்கள் அல்லது சமூகத்துக்குள் திருமணம் செய்வது போன்ற பழக்கங்கள் இருந்ததால் பழைய மரபணு lineage பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் கருதினர். இதை மரபணு அறிவியலில் genetic continuity through endogamy என்று அழைக்கின்றனர். இந்த ஆய்வு தமிழ்நாட்டின் சமூக வரலாறு மற்றும் மனித குடியேற்ற வரலாற்றை புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. பொதுவாக இந்திய சமூகங்களில் காணப்படும் Y-DNA haplogroups R1a, H, L, J2 போன்றவை. ஆனால் C-M130 போன்ற பழமையான haplogroup சிலரிடமே காணப்படுகிறது. அதனால் விருமாண்டியின் மரபணு ஆய்வு மிகவும் ஆர்வமூட்டும் கண்டுபிடிப்பாக பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த ஆய்வின் மூலம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் வெளிப்படுகிறது. அதாவது தற்போதைய சமூக அமைப்புகள் அல்லது சாதி அடையாளங்கள் மனிதர்களின் தொன்மையான மரபணு வரலாற்றை முழுமையாக பிரதிபலிக்காது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் இடம்பெயர்ந்துள்ளனர், கலந்துள்ளனர், புதிய சமூக அமைப்புகள் உருவாகியுள்ளன. ஆனால் சில குடும்பங்களில் பழைய மரபணு lineage தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கலாம். விருமாண்டியின் DNA ஆய்வு அதற்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டாகக் கூறப்படுகிறது. மரபணு விஞ்ஞானிகள் கூறுவதன்படி, இந்தியா உலக மனித குடியேற்ற வரலாற்றில் முக்கியமான இடமாக உள்ளது. ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து வெளியேறிய மனிதர்கள் முதலில் பெரிய அளவில் குடியேறிய பகுதிகளில் இந்திய துணைக்கண்டமும் ஒன்று. அதனால் இந்திய மக்களின் DNA-வில் உலகின் பல பழைய மரபணு கிளைகள் காணப்படுகின்றன. இந்த பல்வகை மரபணு அமைப்பு இந்தியாவின் மனித வரலாற்றை மிகவும் சிக்கலானதும் சுவாரஸ்யமானதுமானதாக மாற்றுகிறது. விருமாண்டியின் மரபணு ஆய்வு இந்தப் பெரிய மனித வரலாற்றின் ஒரு சிறிய சான்றாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு கிராமத்தில் வாழும் ஒருவரின் DNA மூலம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த மனித குடியேற்றங்களை பற்றிய தகவல்கள் கிடைக்க முடியும் என்பது மரபணு அறிவியலின் மிகப்பெரிய சிறப்பு. இதனால் மனித இனத்தின் பழைய பயணங்களை விஞ்ஞானிகள் மீண்டும் கட்டமைக்க முடிகிறது.
முடிவாக, ஜோதிமாணிக்கம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த விருமாண்டி ஆண்டித்தேவரின் Y-DNA-வில் கண்டறியப்பட்ட C-M130 haplogroup மனிதர்களின் மிகவும் பழமையான தந்தை வழி மரபுகளில் ஒன்றை பிரதிபலிக்கிறது. Madurai Kamaraj University-இன் ஆராய்ச்சியாளர்கள், குறிப்பாக R. M. Pitchappan தலைமையிலான குழு மேற்கொண்ட இந்த ஆய்வு தென் இந்திய மனித மரபணு வரலாற்றில் முக்கியமான தகவல்களை வெளிப்படுத்தியது. இந்த ஆய்வு மனிதர்கள் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து வெளியேறி இந்தியாவை கடந்து உலகம் முழுவதும் பரவிய பழைய குடியேற்றப் பாதையை ஆதரிக்கும் ஒரு சிறிய ஆனால் முக்கியமான மரபணு சான்றாக பார்க்கப்படுகிறது.
